کد خبر 140099
۲۴ آبان ۱۳۹۷ - ۱۰:۰۰

جانباز و عضو سازمان پزشکان بدون مرز در گفت و گو با حیات:

مسئولیت ما جانبازان سنگین تر از مردم است

مسئولیت ما جانبازان سنگین تر از مردم است

حیات: ما به عنوان جانباز از همرزمان شهید و ایثارگرمان اموخته ایم از زمان اویخته شدن مدال افتخارافرین جانبازی بر گردن ما، تازه راه ما شروع شده است.

سید ناصر عمادی جانباز ، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران و سازمان پزشکان بدون مرز در گفت و گو با حیات اظهار داشت: ان روزی که رزمندگان نیت کردند به جبهه بروند در حقیقت هم جانباز شدند و هم شهید، چرا که نیت ما بالاتر از عمل ماست همان روزی که ما اراده کردیم که از خانه با لباس رزم و یک کوله پشتی به جبهه برویم هم جانباز بودیم و هم شهید اما بعضی در جبهه (کشته شدند) به شهادت رسیدند و زندگی جاویدان یافتند و برخی مجروح(جانباز)، این مدال و جایگاه جانبازی و شهادت با نیت ما به گردنمان اویخته شد و تا اخر عمر با ما هست.

ایثارگر متخصص پوست ادامه داد: من به عنوان جانباز تا لحظه ای که جان در وجودم هست در ازمون الهی هستم و اتفاقا مسئولیت و رسالت من از هر هموطن دیگری بیشتر و فراتر و خطیرتر هست. من باید ثابت کنم که دوست همان رزمنده شهیدی هستم که الان در دل خاک ارمیده است و اگر بخواهم رفاقت با ان رزمنده را که شبها در سنگر برای حفظ دین و ملیت بیدار بود، به اثبات برسانم باید من نیز همچون او، تا اخر عمر بیدار باشم و جهاد کنم، اگر غیر از این باشد یعنی ما اهداف و رسالت و مسئولیتی را که بر دوش داریم فراموش کرده ایم.

به بیان عضو پزشکان بدون مرز، در جایی شهید باکری تاکید می کند که بعد از جنگ عده ای مشغول دنیا می شوند و ان قدر در مسایل مالی و اقتصادی غرق می شوند که همه چیز را فراموش می کنند و عده ای بسیار اندک هستند که ان راه و مسیر را ادامه می دهند. با توجه به این سخن ارزشمند، اگر من را جانباز می نامند این افتخار جانبازی برای 8 سال دفاع مقدس نبود بلکه مفهومش این است که من تا اخرین روز که خدا به من اختیار حیات در کره خاکی را می دهد باید با خدمت به جامعه، ایثار و جهاد کنم، یک روز جهاد من بر تن کردن لباس رزم و رفتن به جبهه بود، یک روز با کسب دانش جهاد کردم و امروز در مرحله دیگر زندگی، جهاد من خدمت به انسان های نیازمند از هر ملیت، نژاد و مذهب است .

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران تصریح کرد: معنای جانباز فقط این نیست که گلوله ای به تن من خورده باشد یا تماسی با یک ماده شیمیایی داشته باشم و عوارض ان بر تنم قابل مشاهده باشد، نه این کفایت نمی کند، معنا و مفهومش در نفس قضیه این است که باید تا اخر عمرمان ایثارگر و جهادگر باقی بمانیم  ما مسئولیت داریم و باید مکلف به انجام ان تا زمانی باشیم که جان در بدن هست. ما باید تا زمانی که جان در بدن داریم رنج و زحمت حفاظت و صیانت از کشور و ملت را در همه جبه ها و عرصه ها مانند فرهنگ، علم، دین، تخصص و ... عهده دار باشیم.

برچسب‌ها